kielpiniak.pl

332. rocznica Wiktorii Wiedeńskiej

12 września 1683 roku to jedna z najważniejszych dat w dziejach Europy. Tego dnia sprzymierzone wojska polskie, austriackie i niemieckie, dowodzone przez króla polskiego Jana III Sobieskiego rozgromiły oblegającą cesarski Wiedeń osmańską armię pod dowództwem wielkiego wezyra Kara Mustafy.

Armie sprzymierzonych wyszły na pozycję już z 11 na 12 września, gotując się do bitwy. Niedzielny poranek był dosyć mglisty, toteż ogarnięcie całego pola walki było wówczas niemożliwe. Pierwsze natarcie wojsk sprzymierzonych rozpoczął książę Lotaryński na lewym skrzydle, uderzając drogą wzdłuż Dunaju, gdzie związali się walkami z wojskami janczarów. Następnie do boju wchodziły wojska: bawarskie, szwabskie i frankońskie. Polskie oddziały uderzyły około południa, przełamując coraz słabszą obronę turecką. Wojska osmańskie próbując kontratakować, musiały podjąć działania w niekorzystnej pozycji – pod górę, ale słabość koni, obawa o zgromadzone łupy w obozie, obniżało morale armii tureckiej. Pierwsi nie wytrzymali ataku wojsk sprzymierzonych Tatarzy. Ponadto piechota sforsowała przejścia na równinę, co dało sygnał Sobieskiemu, że wtedy przypadł moment na podjęcie generalnego ataku. Polska husaria razem z kawalerią niemiecką i austriacką w sile około 20 tysięcy żołnierzy runęła na wojska tureckie. Przełamanie było piorunujące, całą armię turecką ogarnęła panika. Kara Mustafa zorganizował obronę aby osłaniać odwrót swojej armii, jednak koło 18 sprzymierzeńcy wdarli się do obozu Tureckiego. Armia sułtana (szacowana w przybliżeniu na 55-60 tysięcy ludzi) została doszczętnie rozgromiona i uciekła w panice.

„Sobieski pod Wiedniem” (lub także „Sztandar proroka”), obraz namalowany przez Juliusza Kossaka w 1882 roku.

„Sobieski pod Wiedniem” (lub także „Sztandar proroka”), obraz namalowany przez Juliusza Kossaka w 1882 roku.

Pogrom wiedeński sprawił, że siła ofensywna imperium osmańskiego została raz na zawsze złamana. Wielki rozgłos zyskała osoba Jana III Sobieskiego, autora planu bitwy, genialnego stratega i wprawionego żołnierza w służbie Najjaśniejszej.