kielpiniak.pl

73. rocznica ucieczki Witolda Pileckiego z niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz

73 lata temu, w nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 roku por. Witold Pilecki zbiegł z niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W ucieczce towarzyszyło mu dwóch innych więźniów: Jan Redzej (numer obozowy 5430, przebywający w obozie pod nazwiskiem Jan Refko) i Edward Ciesielski (więzień numer 12969).

Żołnierz konspiracyjnej Tajnej Armii Polskiej Witold Pilecki ukrywał się w Warszawie jako Tomasz Serafiński. Zgłosił się na ochotnika do przeprowadzenia działań wywiadowczych w zyskującym coraz gorszą sławę niemieckim obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Bezpośrednim powodem, dla którego polski konspirator zamierzał dostać się do KL Auschwitz, była rosnąca liczba aresztowań wśród żołnierzy TAP oraz informacje o zbrodniczych działaniach Niemców.19 września 1940 roku pozwolił się aresztować na warszawskim Żoliborzu i trafił do obozu w nocy 21/22 września 1940 roku. Otrzymał numer obozowy 4859.

Rotmistrz Witold Pilecki (1901-1948) - w 2013 roku mianowany pośmiertnie na stopień pułkownika.

Rotmistrz Witold Pilecki (1901-1948) – w 2013 roku mianowany pośmiertnie na stopień pułkownika.

Witold Pilecki zorganizował w KL Auschwitz konspiracyjny Związek Organizacji Wojskowej, zajmujący się m.in. przekazywaniem na zewnątrz informacji o obozie, docierających do Komendy Głównej ZWZ-AK. W ręce oprawców wpadało coraz więcej członków obozowego ruchu oporu. Zapadła decyzja o wywiezieniu „starych” więźniów w głąb Rzeszy. Wtedy Pilecki zdecydował się na ucieczkę. W nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 roku zdołał zbiec wraz z dwoma współwięźniami. Wzdłuż toru kolejowego doszli do Soły, a następnie do Wisły, przez którą przepłynęli znalezioną łódką. Po udanej ucieczce przygotował obszerny raport o niemieckich zbrodniach, popełnianych w obozie. Przedstawił także plan zorganizowania akcji uwolnienia więźniów. Z powodu dysproporcji sił nie uzyskał jednak od dowództwa AK zgody na jego przeprowadzenie.

Później Witold Pilecki był żołnierzem Powstania Warszawskiego. W okresie 1944-1945 był w niewoli niemieckiej w oflagu VII A w Murnau, następnie dołączył do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Od grudnia 1945 roku – uczestnik konspiracji antykomunistycznej w kraju. Zorganizował siatkę wywiadowczą i rozpoczął zbieranie informacji wywiadowczych o sytuacji w Polsce, w tym o żołnierzach AK i II Korpusu więzionych w obozach NKWD i deportowanych w głąb Związku Sowieckiego. Prowadził również wywiad w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (MBP), MON i MSZ.

Aresztowany w 1947 roku, rozstrzelany przez komunistyczne władze w maju 1948 roku. Nazwisko Bohatera przez lata próbowano wymazać z historii.

Cześć i Chwała Bohaterom!